Ted Kaczynski: Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της

Ted Kaczynski: Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της
Εμφανίσεις: 568 Κωδικός Προϊόντος: ΒΛ-445
Διαθεσιμότητα: Διαθέσιμο
4 Προϊόν(τα) Πουλήθηκαν
8,00€ Χωρίς ΦΠΑ: 8,00€
Ποσότητα: Καλάθι

Αποσπάσματα από τον ΠΡΟΛΟΓΟ – ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ. Εάν λάβουμε τις κοινές μοραλιστικές τάσεις του σύγχρονου κόσμου ως σταθερά από την οποία απορρέουν και με βάση την οποία προσδιορίζονται οι γενικές έννοιες του καλού και του κακού, τότε το ανατρεπτικό μήνυμα του «Μανιφέστου» του Theodore Kaczynski μας αφήνει εκτεθειμένους απέναντι στο πρώτο προκύπτον αξιακό πρόβλημα: ποια η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στην ατομική ηθική με την συλλογική κοινωνική και γιατί αυτές να διαμορφώνονται ανάλογα με τις εκάστοτε τεχνολογικές μεταβολές; Επιπλέον, ποια εν τέλει η χρησιμότητα της ατομικής και συλλογικής ηθικής και ποια τα όρια των προσωπικών ή συνταγματικών ελευθεριών του ανθρώπου και των κοινοτήτων που συγκροτεί, όταν όλα αυτά υποχωρούν σταδιακά ως του σημείου της εξάλειψης προς όφελος της ακόρεστης τεχνολογικής εξέλιξης και προόδου;...

...Με αυτές τις σκέψεις κατά νου, η ανάλυση των κεφαλαίων της επαναστατικής διακήρυξης του Kaczynski που φέρει τον τίτλο «Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της» δεν αποκτά μόνο φιλοσοφικό νόημα, αλλά μετατρέπεται σε ζωντανό πρακτικό πρόβλημα, καθότι ο αναγνώστης αναμένεται να αντιμετωπίσει με σκεπτικισμό έναν γρίφο με διττή υπόσταση κι έπειτα να διαλέξει ανάμεσα σε δύο «στρατόπεδα», το καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει διαφορετικούς συμβολισμούς και διαμετρικά αντίθετους αξιακούς κώδικες…  Για τον Kaczynski και το «Μανιφέστο» του το πρόβλημα που εξετάζεται είναι κάτι «ανώτερο» κι ες εκ τούτου η φύση της λύσης που προτείνει ξεπερνά τις τετριμμένες έννοιες της  κοινωνικής μεταρρύθμισης, της οικονομικής αναδιάταξης ή της επιβολής κάποιου πολιτικού δόγματος. Όλα αυτά είναι κεκτημένα που μακροπρόθεσμα καθίστανται άχρηστα για την πορεία του ανθρώπου προς την απόλυτη ελευθερία κι αυτό επειδή είναι ανίκανα να καταστούν διαδραστικοί φορείς δομικών αλλαγών που θα οδηγήσουν σε μόνιμη άρση της τυραννικής μορφής που έχουν πάρει οι σύγχρονες κοινωνίες. Αφού, λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι ατομικό αλλά συλλογικό κι επειδή η φύση του δεν αφορά κάποιο λειτουργικό γρανάζι της κοινωνικής μηχανής αλλά ολόκληρο το σύνολο της, ο Kaczynski καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μοναδικό εμπόδιο για την κατάκτηση της ελευθερίας του ανθρώπου είναι το σύστημα και όχι τα περιεχόμενα του.

Οι επιμέρους συμπληρωματικές αναλύσεις που αφορούν ιστορικές ή εμπειρικές παραμέτρους και σχετικές με αυτά παρατηρήσεις, όλες συγκλίνουν σε αυτόν τον πυρήνα, αλλά η γενική ιδέα είναι πως η ωμή καταστολή των ελευθεριών του ανθρώπου προέρχεται από ένα τεχνολογικά εξελιγμένο σύστημα, το οποίο εφεξής θα αποκαλείται «τεχνολογική-βιομηχανική κοινωνία». Πάντως, για λόγους ευκολίας του αναγνώστη και για ανάγκη αποφυγής της σύγχυσης που προκαλεί η απροσωπία που ενέχει αυτός ο υποκειμενικός όρος πρέπει να επαναλάβουμε ότι δεν πρέπει να υποκύψουμε στον πειρασμό να αυτοπεριοριστούμε γεωγραφικά ή χρονικά, αλλά να συλλάβουμε την γενικότερη ιδέα μιας κατασκευής που μένει αμετάβλητη στο χρόνο και που πάντοτε παρουσιάζεται με την εξής μορφή: είναι το σύστημα που όσο εξελίσσεται στην ύλη, τόσο επιχειρεί να έχει υπό τον έλεγχο της το ανθρώπινο πνεύμα.

Σελ.131
Προλογίζει ο Συναγωνιστής Αρτέμης Ματθαιόπουλος.