2 ΕΚΔΟΣΕΙΣ 9€

2 ΕΚΔΟΣΕΙΣ 9€
Εμφανίσεις: 574 Κωδικός Προϊόντος: ΠΡ-001
Διαθεσιμότητα: Διαθέσιμο
1 Προϊόν(τα) Πουλήθηκαν
9,00€ Χωρίς ΦΠΑ: 9,00€
Ποσότητα: Καλάθι
Γ. Δημητρακόπουλος – ΛΕΝΙΝ, ο εγγονός του Ισραήλ
 
Ένα βιβλίο που πραγματεύεται τόσο την αλήθεια περί της καταγωγής του Λένιν, όσο και των περισσότερων μελών της τότε επαναστατικής επιτροπής των μπολσεβίκων που έσυραν μία ολόκληρη αυτοκρατορία στο κομμουνιστικό έρεβος επί 70 ολόκληρα χρόνια.
Εντός του εργώδους πονήματος του Γ. Δημητρακόπουλου αποκαλύπτονται πέραν πάσης αμφιβολίας και οι χρηματοδότες αυτής της επαναστάσεως, όσο και τα σκοτεινά κίνητρα των «επαναστατών», που ξεκινάνε από ένα τρένο που μυστικά μετέφερε τον Λένιν στην Ρωσία, εν μέσω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό την συνέχιση του πολέμου εκ των έσω και καταλήγουν στο ξεπούλημα των ρωσικών υποδομών σε πλουτοκράτες καπιταλιστές, αποδεικνύοντας ότι ο φιλελευθερισμός και ο κομμουνισμός είναι οι δύο όψεις του ίδιου σιωνιστικού νομίσματος.

 

Νικόλαος Λεμοντζής: Ο ΑΕΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ

Μια γραπτή αφήγηση, η οποία επικεντρώνεται στην Ιστορική διαδρομή ενός υπαρκτού προσώπου, επιδέχεται διάφορους ερμηνευτικούς όρους, όπως «ιστορικό μυθιστόρημα», «ζωή και δράση», «ζωή και θάνατος», «έργα και ημέρες» κ.ο.κ. Με μια πρώτη ματιά, σ’ αυτήν την κατηγορία θα μπορούσε να ενταχθεί και το εναρκτήριο συγγραφικό πόνημα του Συναγωνιστή Νίκου Λεμοντζή, με γενικό τίτλο «Ο ΑΕΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ», το οποίο αναφέρεται στον σύγχρονο Ήρωα και Εθνομάρτυρα του Ελληνισμού, Γρηγόρη Αυξεντίου. Η ουσία, όμως, στο συγκεκριμένο έργο θεωρώ πως είναι περισσότερο πολύπλοκη, καθώς το αποτέλεσμα, το οποίο βγαίνει από το Μυαλό και κυρίως από την Καρδιά του εμπνευστή του κειμένου αυτού, ξεφεύγει από την στενή συγγραφική έννοια. Η γραφή του Νίκου «αποστασιοποιείται» από κάθε «ψύχραιμη», «ρεαλιστική» και ορθολογιστική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων, τα οποία διαπραγματεύεται με την πένα του, επειδή τα όσα καταθέτει γραπτώς δεν αφορούν στην ψυχρή και «αντικειμενική» ματιά ενός «ουδέτερου» παρατηρητή-συγγραφέα, αλλά την άντληση, μέσω της ψυχής του, του διαχρονικού μεγαλείου της Ελληνικής Ιστορίας στην Ποίηση, την Φιλοσοφία και, πάνω απ’ όλα, την Πολεμική Αρετή. Εκφράζει, δηλαδή, τα συναισθήματα του, μέσω του γραπτού λόγου, με την ιδιότητα του Χρυσαυγίτη και όχι του επαγγελματία συγγραφέα, επομένως δεν επιδέχεται «εκπτώσεις» στα γραφόμενά του και δεν επιζητεί την εξισορρόπηση καταστάσεων στα όσα εξιστορεί.